Biografie

Mijn naam is Gerrit. Ik ben geboren te Kortrijk begin 1950 en sedert mijn geboorte steeds woonachtig op de wijk "Straete" te Desselgem, een deelgemeente van Waregem.

Mijn ouders zijn indertijd "ingetrouwd" bij mijn grootvader die reeds lange tijd weduwnaar was. Peter René was een fervent vogelvanger en trok in die tijd met de"kortewagen" (= platte kruiwagen) met daarop de kooitjes lokvogels, de kweek (om gevangen vogels in te huisvesten), de netten, kabels en dies meer naar zijn vaste vangplaats.

Als kleine bengel mocht ik af en toe eens meegaan en moest daar heel stilzitten in het schuilhok, achter een namaakstruik van dorre takken.

Het gebeurde wel eens dat ik tegen einde vangtijd ook eens dat grote net mocht overhalen en aldus een vinkje verschalken.

Ik kreeg steeds een hoeveelheid vogels die geen waarde hadden (sijspopjes, vinkenpopjes,...) en die probeerde ik aan vrienden kwijt te geraken na schooltijd. School was amper 100m van mijn huis verwijderd... een spurtje naar huis en ik wachtte dan aan de garagepoort de anderen op met mijn kooi vogels...zo veranderden er heel wat van eigenaar.

Wij hadden een grote volière op de binnenkoer: 11m op 3 en 2 hoog. Daarin vlogen zowat de meest voorkomende zangvogels die toen konden en mochten gevangen worden (wel in kleine aantallen). Slechts één keer hadden we een koppel wildvang dat tot de kweek overging. Dat was een koppel kneus, dat nestelde in een oude kerstboom die we in de volière geplant hadden.

Toen ik ongeveer 9 jaar was, kreeg ik mijn eerste koppeltje exoten, van de vrijer van mijn oudste nicht. Het was een stelletje reebruine zebravinken. Ze werden gehuisvest in een tot volière omgebouwde kast... hieruit werden ook de eerste jongen geboren.


Toen volgde de tijd der studies. Het middelbaar te Kortrijk (St Jozefinstituut), waardoor ik van 's morgens 7 tot 's avonds 19u van huis weg was.. Later de normaalschool te Torhout (in het geel prison) als intern.. de vogelhobby brandde op een laag pitje.

Aansluitend de legerdienst te Werl.. (bwaak)

In 1974 trouwde ik met Yvette en om de binnenkoer van ons huurhuis tegen "pottenkijkers" te beschermen, werd een volière gebouwd met daarin een koppel zebraatjes, diamantduifjes, Chin. Dwerkwartels en een stel kanaries.

Een jaar later verhuisden we naar het huis waar we nog steeds wonen en werd er alweer eerst voor een volière gezorgd. De inwoners met kroost werden verhuisd. Maar o wee.. in augustus lagen bijna al mijn kanaries dood: hapziekte (kanariepokken). Toen hoorde ik dat ze in een AOB club in Zulte de vogels daar preventief tegen inenten. Daar maar lid geworden en het jaar daarop laten inenten.

Ondertussen leerde ik van een vader van een leerling de KBOF club in Beveren-Leie kennen. Dat was dichter bij de deur... dus lid worden. Het jaar daarop (1978) werd ik bestuurslid en mijn eerste realisatie? Jaja, inenting van kanaries! Later een clubblad in het leven geroepen..De vogelexpo verrijkt met een natuurstand, kinderwedstrijd, ornithologische brochures gemaakt, leerwandelingen uitgeschreven in natuurgebieden, diareeksen en montages gemaakt over natuurgebieden, gegidst in scholen, enz...

Tot in 1994 de voorzitter, voorzitter voor het leven wilde blijven en de democratische verkiezingen wou "aanpassen" en mij tevens verbood om bestuurslid te worden van de West-Vlaamse zebravinkenclub en dit met alle mogelijke onvoeglijke middelen wilde bewerkstelligen... Ik werd voor de keuze gesteld. Door zijn manier van handelen  was die dan vlug gemaakt... Ik nam ontslag en werd bestuurslid van WVZC met de melding dat ik het maar voor 5 jaar zou doen... het duurde iets langer...

Hobbymatig passeerden veel vogels de revue: kleurkanaries, postuurkanaries (gloster, norwich, five, scotch fancy), Europese (groenling, barmsijs, sijs, putter, vink, goudvink, huismus,..) hoenders (Chin.dwergkwartel, Jap.kwartel, Calif. Kuifkwartel, harlekijn, coromandel, patrijs , chuckarpatrijs,..) Duiven (diamantduifjes, lachduiven, kingduiven ) Exoten (padda's, zebra's, zilverbek, loodbek, Jap.meeuw, ceresamandine, Mex. roodmus, bandvink, edelzanger, mozambique) parkieten (grasparkieten, colli's). De verblijven veranderden dan ook regelmatig: kweekkooien, grote vluchten, kleine vluchten. Bijbouwen, afbreken, verbouwen.

Maar mijn oogappel was wel de koepelvolière, gemaakt van de hoepels van schoonvaders remorque. Ze heeft het 27 jaar volgehouden...

Begin 2006 ging ik op "brugpensioen"..

Mijn volière vertoonde roestige plekken en er was zelfs een gat in geroest. Gevolg: mijn laatste Europese vogels waren gaan vliegen.

Een nieuwe volière moest de koepelvolière vervangen.

Dan maar een nieuw hoofdstuk geschreven: dat van de parkieten.

Dit kan je nu verder meevolgen op mijn website...   en nu recenter ook de blog "vogelgebeuren" door het jaar heen.